Daelzicht.nl   |   Home 

De ervaring van Hein

Hein is een aardige, vrolijke man van 72 jaar met een halfzijdige verlamming. Hij woont al bijna 30 jaar in een woning van Daelzicht. Vier jaar geleden bezocht Hein voor de eerste keer Manege De Huif, dit beviel zo goed dat hij vanaf die tijd elke donderdagmorgen komt huifbedrijden. Hij kijkt er elke keer weer naar uit!

Ook vandaag is het weer zover. Als Hein opgehaald wordt door de bewegingstherapeute is al duidelijk dat hij er zin in heeft. Samen fietsen ze naar Manege De Huif. Bij de ingang van de manege staat Joep al klaar. Dit is de vrijwilliger van Hein die hem vanaf hier zal begeleiden. Als Joep Hein in een rolstoel heeft geholpen gaan ze samen naar de ontmoetingsruimte want er moet nog heel even gewacht worden tot de paarden klaar staan.

Na een tijdje is het zover, een medewerker van De Huif komt Hein ophalen. Samen met Hein en Joep gaan ze met de lift naar de manegebak waar de paarden klaarstaan met een menner. Als Hein gevraagd wordt of hij een voorkeur heeft voor een menner zegt hij: “Iedereen is prima, maar Piet Verwijlen die ken ik al heel lang!”

Via de tillift wordt Hein op de paarden geholpen, daar wordt hij lekker neergelegd en ingestopt met een deken en krijgt kussentjes waar dit nodig is.
Hier en daar wordt nog een grapje gemaakt en dan gaan de paarden lopen. In het begin is Hein wat gespannen maar na enkele rondjes ligt hij heerlijk ontspannen en geniet van de muziek op de achtergrond.
“Wat vind je ervan Hein?” wordt hem gevraagd. “Ja het is zo fijn” zegt hij. En na een korte stilte: “Mijn hele lijf beweegt en het is lekker warm.”

Als het ritje ten einde is, en Hein van de paarden afgeholpen is met de tillift heeft hij het koud. Hein wilt zo snel mogelijk naar de ontmoetingsruimte, waar het lekker warm is.
Na afloop drinken Hein en Joep een kopje koffie. Daarbij worden ook vaak stukjes uit de krant voorgelezen, of ze maken een praatje met andere bezoekers en de mensen die bij De Huif werken. Voordat Hein vertrekt bij De Huif wil hij nog graag iets kwijt. Hij zegt: “Er werken leuke meisjes op De Huif. En de hond van Anouk (vaak aanwezig op De Huif) is ook erg leuk.”

Na het kopje koffie en een praatje wandelen Hein en Joep terug over het pad langs de vijvers.

Daisy Smeets